2. كاتالونيا
آيمِريك
دومينيكي و مأمور تفتيش عقايد كاتالونيايي (وفات: 1399)، در گِرونا زاده شد. در سال 1334 به سلك دومينيكيان درآمد. در سال 1356 رييس تفتيش عقايد آراگون شد و به جديت و قدرت در تفتيش عقايد شهره گشت. سرانجام، خوان اول آراگوني (سلطنتش 1387ـ1395) او را تبعيد كرد، ولي مورد حمايت ناپاپها كلمنس هفتم و بنديكتيوس سيزدهم قرار گرفت.
از جملهٴ فعاليتهاي تفتيش عقايدش رهبري واكنشي برضد آموزشهاي رامون لول در سال1366 بود. سعي زيادي كرد تا ملحد بودن لول را ثابت كند، ولي شكست خورد. مهمترين تأليفش و تنها اثرش كه شهرتي يافت،
رساله براي راهنمايي مأموران تفتيش عقايد است، كه خيلي مشروحتر از رسالهٴ راهنماي برنار گي (1323) است و تا زماني كه تفتيش عقايد اجرا ميشد بهصورت معيار و ملاك كار باقي ماند. توصيههاي شديدتر يك قرن بعد (1484) توسط توماس توركماداي والادوليدي (1420ـ1498) دومينيكي، سختگيرترين مأمور تفتيش عقايد نوشته شد، ولي به چاپ نرسيد، درحاليكه رسالهٴ آيمريك در سال 1578 و بارها پس از آن به چاپ رسيد و بايد توجه داشت كه اين چاپها نه براي استفادهٴ محققان تاريخ، بلكه براي بهرهگيري در تفتيش عقايد بود.
راهنماي مأموران تفتيش عقايد آيمريك اثر مفصلي است در سه بخش اصلي: الف) تعريف آيين كاتوليك؛ ب) اقسام الحاد؛ ج) روش تفتيش عقايد. بخش اول نسبتاً كوتاه است (حدود يك نهم كل كتاب)، دو بخش ديگر خيلي مفصلتر و تقريباً برابر يكديگرند. بخش دوم شامل تقريباً همهٴ فرمانها و نامههاي پاپها دربارهٴ تفتيش عقايد است و به دنبال آن معرفي و گزارش كوتاهي از همهٴ گرايشهاي الحادي ميآيد كه لازم است مأمور تفتيش عقايد در آن باره شناخت و آگاهي داشته باشد. برخي فصلهاي كوتاه دربارهٴ خرافات و جادوگري است. البته اين بخش از كتاب بعدها كاملاً
تحتالشعاع تبهكاريهاي ناروا، تأليف دو تن دومينيكي ديگر به نامهاي ياكوب اشپرِنگِر و هاينريش كرامِر قرار گرفت ( اندكي پس از سال 1484؛
ايسيس ش 25، ص 148).
رسالهٴ ديگري از آيمريك، كه چاپ نشده نشان ميدهد كه وي توجه زيادي به خرافات عصر خويش داشته، كه البته از وظايف تفتيش عقايد او بوده است. درحالي كه مانند همهٴ معاصرانش قضاياي اصلي اخترگويي را ميپذيرد، ولي اين فن را محكوم ميكند. درمورد كيمياگري قضاوت سختتري دارد و بر اساس فتواي يوحناي بيستودوم كيمياگري را ممنوع ميكند. اين به ما كمك ميكند تا دريابيم آيين كاتوليك در پيشگيري يا تلاش براي پيشگيري از رشد عنانگسيختهٴ خرافات عاري از مسئوليت نقش مفيدي داشته؛ هرچند ممكن است درعينحال موجب تضعيف پژوهشهاي مشروع و سودمند شده باشد.